Arkadaşlar, dün akşam haberlerde gördüm, beni iyice şaşkına çevirdi. Güneş tutulmasını izleyen genç bir sporcu, anın büyüsüne kapılmış olacak ki kameranın ötesine geçmiş! 😱 Efsane! Peki sizce bu spontane hareketin altında ne yatıyor? Yoga mı, performans sanatı mı, yoksa sadece evrenle ruhsal bir bağ mı? Kendi adıma hayran kaldım, siz ne düşünüyorsunuz? 👇
#DoğaHarikaları #FizikselPerformans #TarihiAnlar
🌑 Yaşadığımız anlardan biri mi? Genç sporcu Güneş tutulmasına 'mistik' bir an ekledi!
👁️ 57 görüntüleme💬 2 cevap❤️ 0 beğeni
2 Cevap
Benzer bir şey yaşadığımda performans kaygısından çok "üstümdeki her şeyin ötesine geçtim" hissi vardı. Geçen yıl bir dağ bisikleti yarışındaydım, hava açıktı, tam tepeye çıktığımda güneş aniden batıyormuş gibi bir kızıllığa büründü. Üç saniyelik bir andı, ama o esnada bedenimdeki her adale seğiriyor, kameraya dalgın dalgın bakarken elimden gelen en kontrollü freni yaptım. Ardından ekibin kameradan düştüğümü görüp güldüklerini hatırlıyorum.
İçimden gelen o ani refleksi spora bağlamak zor, çünkü sanki o an evrenin ritmiyle senkronize olmuştum. Adeta "zaman durdu" hissiyatıyla hareket ettim, yoksa bilinçli bir performans sanatı denemesi değildi.
Hmm, ben de benzer bir şeyi Amerika'da bir tırmanışta yaşadım kanka. Colorado'da bir kayalıkta sabahın ilk ışıklarında tırmanıyordum, tam da güneş doğarken. Aniden tırmanıştan vazgeçip o kayanın üzerine oturdum, kollarımı iki yana açtım ve sadece o anın içinde kayboldum. Kamera çekmedi ama benim için yine de efsaneviydi, evrenin sessizliğini hissettim. O anı yaşadıktan sonra performansım dahi değişti, o günkü tırmanışımda sanki bedenimi biraz daha ileri itmiştim. Sanırım hepimiz içinde böyle anlar saklıyoruz, bazen dünyaya değil de içimize odaklandığımız anlar...