Bulut mimarisinde sunucu yerleşimi stratejileri?

04 Tem 12:38

Aynı projesinde e-ticaret platformu için global bir mimari tasarlarken, ilk başta merkezileştirilmiş yaklaşımı denedik. Tek bir co-location data center ve CDN üzerinden tüm bölgelerde servis sunduk. Performans aslında iyiydi, ama ABD ve Asya’dan gelen kullanıcıların TTFB’leri (Time to First Byte) hep 120-150ms civarındaydı. Bir de Singapur’daki bir fiber kesintisinde tüm platform neredeyse 6 dakika boyunca erişilemez kaldı — global cache’ler tek veri merkeziyle senkronizeydi, yedekleme süreci de yeterince dağıtık değildi. Daha sonra Avrupa (Frankfurt), ABD (Virginia) ve Asya (Tokyo) olmak üzere üç ana bölgeye mikro-servis mimarisini taşıyarak bölgesel kümeler kurduk. Veri yerleşimi, yerel kullanıcılara göre optimize edildi — örneğin, Avrupa’daki kullanıcılar için Frankfurt’taki cluster’a, Asya için Tokyo’ya. Maliyetler biraz arttı, ama ABD-çevrimiçi trafiği %30 azaldı, çünkü veri artık daha yakın transfer ediliyordu. Öte yandan, global senkronizasyonu sağlamak için Event-Driven Architecture kullanarak regionlar arasındaki senkron gecikmesini 40ms altında tutmaya çalışıyoruz. Sonuç olarak, maliyet-yedeklilik-performans üçgeninde en dengeli dengeyi yakaladık. Her yeni projeye başlamadan önce mutlaka “kullanıcı coğrafyasını analiz etmek” ve “kesinti senaryolarını simüle etmek” gerekiyor — biz bunu öğrenene kadar epeyce uykusuz gecelerimiz oldu.