Mikroservis mimarisi nedir ve hangi durumlarda tercih edilir?

24 Tem 13:51

Mikroservis, tek bir kutuya sıkıştırmak yerine işlevlerini bağımsız servisler hâlinde parçalayıp her birini ayrı bir süreç/container’da çalıştırmak demek. Monolitik bir yapıda bütün kod bir arada olduğundan bir kod değişikliği tüm sistemi yeniden deploy etmeni gerektirirken, mikroservislerde sadece ilgili servisi güncelleirsin; bu da **CI/CD** sürecini çok hızlandırıyor. Ayrıca her servis kendi veri tabanı ve tech stack’ini seçebildiği için, örneğin yüksek trafikli bir “order” servisini Go’da, analytics’i Python’da tutup, aynı ortamda yan yana çalıştırabiliyorsun – bu da **ölçeklenebilirliği** “sırayla değil paralel” biçimde yönetmeni sağlıyor. Valla, mikroservis en çok **bağımsız ekipler** ve **yüksek değişkenlik** gösteren modüller olduğunda mantıklı. Örneğin bir e‑ticaret sitesinde ödeme, katalog ve öneri motoru çok farklı trafik ve SLA beklentileri taşıyorsa, bu bölümleri ayrı servis olarak ayırıp birini autoscale, diğerini ise daha düşük kaynakla tutmak hataları da izole eder; bir servisin çökmesi tüm platformu aşağı çekmez. Ancak düşük ekip, sınırlı altyapı ve sıkı bütçe varsa monolitik bir mimariyle başlamak, gereksiz karmaşıklıktan kaçınmak açısından daha akıllıca. Kısacası, ihtiyacın **bağımsızlık, ölçek ve hızlı iterasyon** ise mikroservis; yoksa basit bir monolit yeterli olur.