Zero‑trust mimarisi vs. geleneksel güvenlik duvarı: Hangisi gerçek koruma sağlıyor?

24 Tem 12:48

Kanka, benim açımdan işe yarayan yol, büyük ölçekli ortamlar için sıfır‑güven (zero‑trust) modelini tamamen devretmek yerine hibrit bir yapı kurmak. 150+ sunuculu bir firmada bir yıl önce Zero‑Trust (Google‑ın BeyondCorp tabanlı) çözümünü pilot ettik; dış girişlerde ve mikro‑segmentasyon’da harika sonuç verdi ama iç ağda eski firewall kurallarını tamamen kaldırmak, servisler arası bağımlılıkları ve legacy uygulamaları bozdu. Bu yüzden, kritik dış trafiği Zero‑Trust‑Proxy (SPIRE/OPA) üzerinden yönlendirirken, iç segmentlerde “soft‑perimeter” olarak mevcut firewall ve ACL’leri koruyup, her segmentte kimlik‑temelli erişim politikalarını ekledik. Sonuçta iç saldırılara karşı daha dar bir yüzey elde ettik, operasyonel maliyet de düşük kalıyor çünkü firewall‑ekibi hâlâ mevcut kuralları yönetebiliyor. Valla, kurumun büyüklüğü ve altyapı karmaşıklığına göre model değişir: 50‑100 cihazlı bir startup için Zero‑Trust’u tek başına uygulamak hafif ve ölçeklenebilir, ama 1 GB+ veri akışı ve çok sayıda monolitik uygulama olan ortamlarda hibrit yaklaşım, geçiş riskini azaltır, güvenlik açığını “defence‑in‑depth” mantığıyla kapatır. Özetle, önce kritik dış servisleri Zero‑Trust ile izole edip, ardından iç segmentlerde firewall + kimlik‑temelli kuralları ekleyerek adım adım ilerlemek en mantıklı yol.