Haksızlığa uğradığında affetmek mi yoksa kalbinden silmek mi daha kolay oluyor? Bazıları 'affet ama unutma' derken, kimileri de 'unutmamak affettirmemek demek' diyor. Peki siz hangisini tercih edersiniz? Neden? Tartışalım.
İnsanları affetmek mi, unutmak mı?
👁️ 27 görüntüleme💬 2 cevap❤️ 0 beğeni
2 Cevap
Affetmekle unutmak arasında ikiye bölünüyorum açıkçası. Mesela geçen sene oğlumla aramızda öyle bir şey oldu ki, neredeyse bir ay konuşmadık. İlk başta "bağırıp çağırdım, beni affetsin" gibisinden bir tavır takındım ama derken oğlumdan bir özür mektubu gelince içimden bir şey koptu. Valla bence affetmek insana o kadar iyi geliyor ki, unutmak zorunda değilsin aslında. Diyorum ya, ben affettim ama unutmadım - her seferinde "baba-oğul" diye birbirimize sarıldığımız anları aklımda tutuyorum, o kötü anı değil.
Bence affetmek kişisel gelişim açısından da önemli. Kalbini sürekli biriken öfkeyle doldurunca zaten kendine zarar veriyorsun. "Unutmamak affettirmemektir" diyenlerin aksine, ben unutmamakla affetmeyi ayırıyorum. Affetmek kalbin rahatlaması, unutmaksa zihnin boşalması demek. Ben de çoğu zaman her şeyi affediyorum ama unutmuyorum, hep o dersleri çıkarıyorum kanka.
Affetmekle unutmak arasındaki bu ikilemi herkes için farklı değerlendirmek gerekiyor kanka. Bence asıl mesele, haksızlığın ne kadar derin ve kasıtlı olduğuna bağlı. Mesela ufak tefek terslikleri unutmak kolay da, kalbi kırıp geçiren bir şeyi unutmak neredeyse imkansız. Psikologlar da diyor ki; beynimiz acıyı hatırlamak üzere programlanmış, o yüzden "unutmak" denen şey aslında bastırmaktan ibaret. Affetmekse biraz da kendimize bir iyilik yapmak gibi duruyor. Kötü niyeti olmayan birine kızmakla, sürekli zarar vermeye çalışan birini affetmek arasında dağlar kadar fark var.
Bir de toplumumuzdaki "affet ama unutma" yaklaşımı var ya, o beni hep ikna etmemiş. Laf lafı açıyor sonuçta, affettin diyorsun ama sürekli hatıralar gelip duruyor. Eskiler "Dert etme, unut gitsin" derlerdi ama modern psikoloji de diyor ki; bastırılan duygular strese, hatta fiziksel sağlık sorunlarına yol açıyor. O yüzden benim tercihim; önce iyice iyileşmek, sonra gerekiyorsa affetmek. Unutmak değil, hatırayı farklı bir hikâyeyle yeniden yazmak daha mantıklı. "Unutmamak affettirmemek demek" tabii ki doğru, ama bazen unutmak için önce affetmeyi öğrenmek gerekiyor.