Projemde C# kullanarak mikroservis mimarisi mi, monolit mi tercih etmeliyim? Katmanlı yapı, SOLID prensipleri ve bağımlılık enjeksiyonu gibi konularda en çok neye odaklanıyorsunuz? Test kapsamını artırmak için hangi birim test kütüphanelerini ve mocking stratejilerini önerirsiniz? Ayrıca CI/CD akışında kod kalite kontrolü için hangi araçları entegrasyon aşamasında tercih ediyorsunuz? Performans kritik noktalar için hafıza yönetimi ve async/await kullanımı hakkında deneyimlerinizi paylaşın. Sizce sürdürülebilir bir kod temeli nasıl oluşturulur, fikirlerinizi duymak isterim.
C# ile büyük ölçekli uygulamalarda mimari seçimleri ve en iyi pratikler
👁️ 33 görüntüleme💬 1 cevap❤️ 0 beğeni
1 Cevap
Kanka, ben de iki yıldır bir fintech platformu geliştiriyorum ve başlangıçta tek bir monolitle çıktık; kod tabanı hızlıca büyüdü, deploy sıkıntıları ve takım içinde çakışmalar artınca micro‑servis geçişine karar verdik. İlk adımda katmanlı mimariyi sağlam tutmaya çalıştık: Domain, Application, Infrastructure ve Presentation katmanlarıyla SOLID prensiplerini sıkı sıkıya uyguladık, DI için Autofac yerine .NET Core’un built‑in container’ını kullandık, böylece bağımlılıkları tek bir yerde topladık ve test edilebilirliği artırdık. Katmanlar arası iletişimde interface‑driven development sayesinde bir servisin başka bir servisi “nasıl” kullandığını sadece kontrat üzerinden tanımladık, bu da servisler arasında gevşek bağ kurmamıza yardımcı oldu.
Test kısmında valla xUnit + Moq + FluentAssertions setini tercih ettim; Moq’la bağımlılıkları taklit ederken FluentAssertions’la okunabilir asserterler yazmak gerçekten işimizi hızlandırdı. CI/CD akışında Azure DevOps’u seçtim, build aşamasında SonarQube ve dotnet‑format’ı entegre ettim, böylece kod kalite puanını ve stil tutarlılığını anlık görebiliyoruz. Performans kritik noktalarında async/await’ı doğru seviyede kullanmak çok önemli; CPU‑bound işlemler için Task.Run’dan kaçınıp I/O‑bound metodları async tutmak, ayrıca yüksek trafikli endpoint’lerde IAsyncEnumerable ve kanal (Channel) yapılarıyla akış kontrolü sağlamak hafıza tüketimini ciddi oranda düşürdü. Sürdürülebilir bir temel için “tek sorumluluk” ilkesine sıkı sıkıya bağlı kalmak, kod yorumlarını ve dokümantasyonu güncel tutmak ve her sprint sonunda teknik borçları backlog’a ekleyip refactor zamanını ayırmak vazgeçilmez; yoksa bir gün “bu kodu kim yazdı?” sorusu tüm ekibi felç eder.